dinsdag, 19 september 2017
Vraag Rijk
Online Schrijfhulp
Van zenden via participatie naar conversatie

We weten het allemaal. Organisaties communiceerden van oorsprong allemaal met het zender-ontvangermodel. De boodschap moest klaar en duidelijk naar de ontvanger. Dan kwam alles goed. Als je het goed deed, tenminste. Communicatiegeleerden konden je uitleggen hoe je dat moest doen.

Toen gingen de ontvangers terugpraten. De participatie was begonnen. Eerst via telefoon, toen via mail. Later via alle reactiemogelijkheden die de organisaties aanboden: van commentaren tot polls. Dat stelde aanvullende eisen aan de organisaties. De backoffice moest bemand worden. Met mensen die de reacties op konden vangen en ervoor konden zorgen dat ze beantwoord werden. Best even wennen. Maar ook een kans.

Ondertussen bleven de voorwaarden voor duidelijk zenden onverkort van belang. De boodschap moest misschien nog wel duidelijker dan voorheen. Om te voorkomen dat de organisatie overspoeld werd met onnodige vragen en reacties, die voorkomen hadden kunnen worden…

Nu zijn we in het tijdperk van de conversatie aanbeland. Organisatie mogen blij zijn als zij betrokken (kunnen en mogen) worden in de conversatie die zich rond hun boodschappen afspeelt. Meedoen in die conversatie is een voorrecht geworden. En de conversatie in het voordeel van de organisatie beïnvloeden, dat is een kunst geworden: authentiek zijn is daarbij het sleutelwoord.

Blijft staan dat de boodschap zo scherp moet zijn dat ze ontvangers prikkelt, en dat de backoffice gereed moet staan om de participatie te faciliteren. De uitdaging nu is: de conversatie inhoudelijk zinvol te voeden. Social media zijn daarbij het smeermiddel, maar ook de traditionele middelen als bijeenkomst, flyer, website… De mindset van de inhoudelijk verantwoordelijken is nu cruciaal: kunnen en willen zij delen? Het is de nieuwe competentie.