woensdag, 26 juli 2017
Vraag Rijk
Online Schrijfhulp

face of litter

Ook in Hong Kong hebben ze er genoeg van: zwerfvuil.

Met de campagne ‘The Face of Litter’ willen ze er een einde aan maken. ‘Trash who trash the planet’, stelt het consortium dat verantwoordelijk is voor deze campagne.

Weegt openlijke ontering op tegen de mogelijke opbrengst?

“Zorg ervoor dat het niet jouw gezicht is…”

Toegegeven, zwerfvuil, plastic bekertjes, zakjes, bakjes, sigarettenpeukjes, op straat, op het land en in de zee, zijn een groot probleem. Maar zou dat ‘naming and shaming’ rechtvaardigen, inspelen op angst en - belangrijker nog - inbreuk op de privacy van DNA-profielen?

Privacy opgeheven

Met het DNA van weggeworpen sigarettenpeukje, kauwgom, etensbakjes, drinkbekertjes en plastic zakjes wordt in deze campagne een visuele representatie van de betreffende vervuiler gebouwd. Demografische gegevens, leeftijd en het type zwerfvuil zorgen voor extra realisme in het portret.

Toegegeven, de portretten zijn reconstructies en geen fotografische afbeelding van de daders. Toegegeven, de angst om afgebeeld te worden kan heel effectief zijn. Maar, je zult er maar bijstaan met een afbeelding die sterk op jou lijkt... dader of niet.

Afweging straf via ontering versus recht op privacy

Wegen ontering en schending van de persoonlijke levenssfeer op tegen de mogelijke opbrengst? Zijn er ook andere, eleganter en effectiever manieren om gedrag te beïnvloeden? Opent dit niet heel gemakkelijk de deur naar toepassing van de DNA-schandpaal op andere terreinen? En, wat als de laborant een foutje maakt?

Aan de bron beginnen - wie is de vervuiler?

Bovenal: is het rechtvaardig om de eindgebruiker te overspoelen met rommel en vervolgens te straffen voor diens onkundigheid in de omgang ermee? Is een aanpak aan de bron (de industrie en de retail die deze rommel op de markt brengen) niet veel voordehandliggender en doeltreffender?

Lees meer over deze campagne in ecozine.com en bepaal je standpunt.